Διαφορετική Ματιά - Another Look For You - Farklı bir açıdan

Το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το 2021, απονεμήθηκε στον Τανζανό μυθιστοριογράφο Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, « για την ασυμβίβαστη και συμπονετική διείσδυσή του στις επιπτώσεις της αποικιοκρατίας και τις τύχες του πρόσφυγα στο χάσμα μεταξύ πολιτισμών και ηπείρων ». Γράφει τα βιβλία του στα αγγλικά και ζει στην Μεγάλη Βρετανία. Γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου το 1948 στη Ζανζιβάρη, αλλά το 1968 την εγκαταλείπει για να φτάσει ως πρόσφυγας στην Αγγλία. Είναι η εποχή των διώξεων της μουσουλμανικής κοινότητας και της Ζανζιβαρινής Επανάστασης .  Το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας είναι βραβείο που απονέμεται από το 1901 ετησίως σε έναν εν ζωή συγγραφέα, από οποιαδήποτε χώρα, ο οποίος σύμφωνα με την διαθήκη του Άλφρεντ Νόμπελ παρήγαγε το πιο εντυπωσιακό έργο στο τομέα της λογοτεχνίας, σε μια ιδεώδη κατεύθυνση. Περισσότερα για το βραβείο και για τους συγγραφείς που απονεμήθηκε μπορείτε να βρείτε στην  wikipedia . Το βιβλίο του Άλλες Ζωές θα κυκλοφορήσει στις 9/6/2022 από τις  εκδόσεις Ψυχο...

Όταν είχα πρωτοψάξει το βιβλίο αυτό, ήταν εξαντλημένο από τον εκδοτικό οίκο που το είχε κυκλοφορήσει, οπόταν όταν διάβασα ότι επανακυκλοφορούσε από τις εκδόσεις Πατάκη, σημείωσα να το ψάξω. Τον Ιανουάριο με προσκάλεσε μια κοπέλα σε μια ομάδα του Goodreads όπου κάθε μήνα θα επιλέγαμε ένα βιβλίο από διαφορετική χώρα για να διαβάσει όλη η ομάδα, σχολιάζοντας το και μοιράζοντας απόψεις και συναισθήματα. Και πρώτο βιβλίο επελέγη το Χιόνι του Παμούκ. Δεν είναι εύκολο βιβλίο, αλλά ποιος λέει ότι τα ωραία και σημαντικά είναι εύκολα. Έρωτας και πολιτική, με φόντο το χιονισμένο Καρς, μια απομακρυσμένη πόλη στην βορειοανατολική Τουρκία, με πλούσια ιστορία σε αμφισβητούμενες εποχές, με ανάμεικτο πληθυσμό. Αν και ο συγγραφέας σε συνεντεύξεις του δηλώνει ότι τα έργα του δεν έχουν πολιτική χροιά, στο Χιόνι έχουμε μια πολυφωνία πολιτικών λόγων που καταδεικνύουν τις παθογένειες της τουρκικής κοινωνίας και προσπαθεί μέσω αυτών να τις ερμηνεύσει με ένα ήπιο και καταδεκτικό τρόπο. Πριν το διαβάσω, αποφάσι...

« Από τα χειρόγραφα και τις λεπτοδουλεμένες μικρογραφίες διδαχτήκαμε πόσο εφήμερες ήταν οι ζωές αυτών που ήρθαν κι έφυγαν, πόσο γρήγορα ξεχάστηκαν όλα, αλλά και πόσο ματαιόδοξο είναι να νομίζουμε ότι με τις λίγες λεπτομέρειες που θυμόμαστε και βλέπουμε, καταλαβαίνουμε το νόημα της ζωής και της ιστορίας. »  Η γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά Για μένα ο Παμούκ παραμένει ένα άλυτο παζλ προς το τι τελικά πραγματεύεται στα βιβλία του. Είναι πολιτικά, φιλοσοφικά, δημογραφικά, ιστορικά, λαϊκογραφικά, όμορφα παραμύθια ή αλληγορικές αλήθειες, ερωτικά μυθιστορήματα ή ψυχολογικές πραγματείες; Ή είναι όλα αυτά μαζί, άλλα σε μεγαλύτερο ποσοστό και άλλα σε μικρότερο; Έχει ένα πολύ ιδιαίτερο τρόπο στο να χειρίζεται τις ιστορίες του, φτιάχνοντας όμορφες εικόνες ακόμη και στα πιο ερημικά τοπία, εμβαθύνοντας στους κεντρικούς χαρακτήρες του, αγγίζοντας τις ανθρώπινες αδυναμίες και τα πάθη τους, εξιστορώντας παράλληλα κομμάτια της ιστορίας της Τουρκίας, και καταγράφοντας το λαϊκό προφίλ του τουρκι...