Διαφορετική Ματιά - Another Look For You - Farklı bir açıdan

Κατεβάστε δωρεάν το ebook  https://iatridis.gr/2019/12/03/telos-ebook/ (12-12-12) Α: Επιτέλους και μια μέρα ξεκούρασης. Β: Ναι ρε φίλε, το χρειαζόμαστε και εμείς. Α: Καλά σε μένα μιλάς, μαζί είμαστε συνέχεια! Β: (έκπληκτος) Τι θέλεις να πεις; Α: Δεν σκοτώνεσαι και στην δουλειά, εγώ τρέχω για όλα, εσύ όπου μπορείς να την γλυτώσεις, μένεις πίσω. Β: Ξεκινήσαμε τα παράπονα τώρα; Α: Την αλήθεια λέω. Β: Την δική σου αλήθεια, εσύ τρέχεις πάντα πρώτος, εσύ είσαι συνέχεια στην τσίτα. Κρατάς σημειώσεις, ετοιμάζεις αναφορές, συγκρίνεις τα δεδομένα! Δεν παίρνεις ανάσα αδελφέ! Δεν σου φταίω εγώ αν έχω άλλο σύστημα. Α: Χαχα ο κύριος συστηματικός! Β: Κοροΐδευε εσύ, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να μάθεις τι πάει να πει εξοικονόμηση δυνάμεων και καταμερισμός αρμοδιοτήτων. Α: (θυμωμένα) Πες μου τώρα ότι δεν ξέρω να βάζω προτεραιότητες στην δουλειά μας! Β: (ήρεμα) Να σου πω, σήμερα θα ξεκουραστούμε, ας μην συνεχίσουμε την κουβέντα και τσακωθούμε. Α: Και τ...

Τον Δεκέμβριο του 2017, έλαβα μέρος σε ένα διαγωνισμό συγγραφής διηγήματος. Το θέμα ανακοινώθηκε σε συγκεκριμένη ημερομηνία και υπήρχε περιθώριο μόνο 24 ώρες για να υποβάλεις το διήγημα σου. Και να χρησιμοποιήσεις μόνο 100 λέξεις. Το έκανα όπως και συνολικά 1267 διηγήματα που υποβλήθηκαν. Το δικό μου είχε την τύχη να επιλέγει στα 50 που συμπεριλήφθηκαν σε ebook. Σας το παραθέτω πιο κάτω και στο τέλος μπορείτε να βρείτε τον σύνδεσμο όπου μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν όλο το ebook! Όρκος Να περάσεις την εκκλησία και να στρίψεις δεξιά. Στο τέλος του δρόμου είναι το σπίτι μας. Να πας κατευθείαν στην πίσω πλευρά και από την πόρτα της κουζίνας όλο ευθεία μέσα από το περιβόλι με τις πορτοκαλιές θα βρεις το παλιό πηγάδι που στέρεψε και το έχουμε κλείσει. Άνοιξε το και ψάξε στα πλάγια για ένα άνοιγμα. Εκεί θα βρεις ένα μπουκάλι. Αν ο πατέρας σου κατάφερε να επιστρέψει θα μας άφηνε μήνυμα εκεί. Ορκίσου μου ότι μόλις ανοίξουν τα σύνορα θα τρέξεις κατευθείαν. Θέλω να ξέρω. Δεν αντέχω άλλο να κ...

Ανυπομονούσε να έρθει η ώρα που θα μπορούσε να βγει στους δρόμους της γειτονιάς, να συναντήσει τους φίλους του για παιχνίδι. Ο μεγαλύτερος του αδελφός,  του είχε μάθει να μετράει μέχρι το εκατό  αλλά δεν ήξερε ακόμη να διαβάζει τους αριθμούς, ούτε στο μεγάλο ρολόι του τοίχου στο καθιστικό μπορούσε να τους αναγνωρίσει, ήξερε μόνο να περιμένει  να δει τον μεγάλο δείκτη να δείχνει το ταβάνι και τον μικρότερο να είναι κοντά στην άλλη άκρη προς τα κάτω, όχι όμως ακριβώς απέναντι, λιγάκι πιο δεξιά,  θα  χρειαζόταν  ακόμη πολύ ώρα   για να ευθυγραμμιστούν.  Όταν οι δείχτες παίρνανε τις θέσεις αυτές,  ήταν η ώρα που άφηναν και τους φίλους του οι μανάδες τους να βγουν για παιχνίδι και μπορούσε και αυτός να τους ακολουθήσει «Εσύ είσαι ο πιο μικρός, δεν πρέπει να κάνεις ότι κάνουν και οι πιο μεγάλοι φίλοι σου» του έλεγε πάντα η μάνα του πριν τον αφήσει να βγει. Μια καθημερινή ιεροτελεστία, μπας και τα είχε ξεχάσει από την προηγούμενη μέρα ή την πάρα...

Εργαστήρι Θεατρικής Συγγραφής με τη Χρύσα Σπηλιώτη "Σύγχρονη Κυπριακή δραματουργία. Κλειδιά για τη συγγραφή" 8 Μαΐου 2015 - Θέατρο Αποθήκες ΘΟΚ ΑΣΚΗΣΗ: Γράψτε μια σύντομη ιστορία με θέμα τον θάνατο, μεταξύ πατέρα και γιου και με Μότο "το χειρότερο φινάλε για τον καλύτερο" Σκηνικό: Στο καθιστικό ενός σπιτιού ένας πατέρας διαβάζει την εφημερίδα και ο γιος του παίζει με το playstation. Πατέρας: Δεν το πιστεύω, θα μας βάλουν κι άλλους φόρους να πληρώσουμε, για να μπορέσει να πληρωθεί η δόση στο ΔΝΤ. Τι άλλο θα σκεφτούν για να μας καταστρέψουν. Θα μας πιούνε και το αίμα. Να δεις που θα βρούνε τρόπο να μας φορολογούν και μετά θάνατόν. Γιος: Γουάου, βάλανε καινούρια ασπίδα στην αναβάθμιση και στο επόμενο λέβελ ξεκλειδώνει έξτρα όπλο. Πατέρας: Δεν λέει να ανοίξεις εφημερίδα, σου χαλάει όλη την διάθεση. Να δεις που στο τέλος θα διαβάζουμε τις κηδείες για να παίρνουμε θάρρος ότι είμαστε ακόμη ζωντανοί. Γιος: Όπα, τι μάχη ήταν αυτή: Τους έχω ξεκλη...

Είχε βάλει στοίχημα με τον εαυτό του. Αυτή την φορά δεν θα τα παρατούσε ότι κι'αν γινόταν! Η κατάκτηση του στοιχήματος είχε γίνει ο στόχος της ζωής του. Αν κατάφερνε να φέρει αυτό εις πέρας, τίποτα πια δεν θα τον σταματούσε. Εδώ και εβδομάδες είχε ξεκινήσει την προετοιμασία. Κατέγραψε στον υπολογιστή όλα τα απαραίτητα εφόδια, όλα τα στάδια που έπρεπε να διανύσει και τις προσπάθειες που έπρεπε να καταβάλει για να είναι έτοιμος. Η κατανομή αυτή χωρίστηκε τελικά σε 25 ισότιμα μέρη, μιας και τον χώριζαν πλέον μόνο 25 μέρες από την ολοκλήρωση του στόχου. Οπότε κάθε μέρα έπρεπε να βρίσκει ένα από τα 25 αυτά μέρη της προετοιμασίας ολοκληρωμένο. Αφού τα κατέγραψε, τα ζύγισε για να δει αν κάποιο ήταν πιο δύσκολο να επιτευχθεί και ίσως να του στερούσε την χαρά να φτάσει στον στόχο του. Μετά διερωτήθηκε αν έπρεπε να βάλει αυτά που θεωρούσε πιο δύσκολα στην αρχή και να αφήσει τα πιο εύκολα για το τέλος ή αντίθετα. Τελικά αποφάσισε ότι η πρώτη επιλογή ήταν πιο σοφή και θα είχε καλύτερα αποτελέ...

Β: Καλά, αυτός είναι σε μεγάλη αναστάτωση. Από την ώρα που ξύπνησε είναι έτσι. Δεν τον βλέπω στεναχωρημένο αλλά ούτε και χαρούμενο, απλά ανυπομονεί για κάτι. Ανοίγει και κλείνει το πορτοφόλι του διαρκώς. Θα μου πεις τι τρέχει γιατί δεν μπορώ να βγάλω άκρη; Α: Εεεε... Β: Το ξέρω αυτό το βλέμμα. Θα μου την σπάσεις και δεν θα μου πεις. Α: Μμμμ... Β: Για να με τιμωρήσεις το κάνεις τώρα αυτό; Γι' αυτά που σου έλεγα νωρίτερα; Α: Εγώ δεν είπα τίποτα, μόνος σου βγάζεις συμπεράσματα! Β: Εντάξει, κατάλαβα. Θα κάνω υπομονή και θα μάθω στην πορεία. Α: Νομίζω ότι θα πρέπει να σου πω, για να προετοιμαστείς, αν και πολύ θα το ήθελα να σε παιδέψω και εγώ μια φορά. Β: Τι το φοβερό θα γίνει σήμερα και πρέπει να προετοιμαστώ; Α: Τον είδες που είναι αναστατωμένος... Β: Αυτό δεν σου έλεγα πριν; Α: Ψες μίλησε με τον κολλητό του. Β: Την ώρα που έβλεπα ειδήσεις; Α: Ναι, εκείνη την ώρα. Β: και τι έγινε και έχει αναστατωθεί ο δικός μας; Καμιά γυναικοδουλειά; Αλλά τι λέω, ο δικός ...

Α: Ε, ψιτ! Πάλι αφηρημένος είσαι; Β: Τι έγινε πάλι; Σε ενόχλησα σε κάτι; Α: Δεν με ενοχλείς, όμως σε βλέπω να συλλογίζεσαι και να ξεχνάς ότι είμαστε εδώ για δουλειά. Β: Δεν το ξεχνώ ότι δουλεύω, και που να το ήθελα, πάλι δεν θα μπορούσα με σένα δίπλα μου. Α: Θες να απομακρυνθώ; (με έντονη απορία). Β: Για δοκίμασε, μπορείς; Α:   Άστο   καλύτερα, δεν το   διακινδυνεύω . Β: Ναι, αναμενόμενο. Μην κοπείς από τον ομφάλιο λώρο και ανεξαρτοποιηθείς. Α: Πας καλά; Τι είναι αυτά που λες; Β: Εσένα ότι σου πούνε, αυτά κάνεις! Πρωτοβουλία καμία. Α: Μα αφού αυτή είναι η δουλειά μου. Αυτά πρέπει να κάνω. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω; Β: Να μην είσαι δούλος αδελφέ, να έχεις την δική σου άποψη για το τι συμβαίνει, να ταράξεις λίγο την ηρεμία, να χαράξεις την δική σου γραμμή. Να βάλεις το δικό σου στίγμα σε αυτό τον κόσμο. Α: Αυτά τα επαναστατικά συλλογιζόσουν πιο πριν; Γι’ αυτό σε βλέπω να είσαι συνέχεια σκεπτικός; Β: Είναι κακό που θέλω να είμαι διαφορετικός. ...

Ένοιωσα την καρδιά μου να κτυπά ξέφρενα από την πρώτη στιγμή που ανταλλάξαμε ματιές, αλλά την στιγμή που μας σύστησαν οι κοινοί μας γνωστοί πρέπει να έσπασα το ρεκόρ Γκίνες σε καρδιακούς σφυγμούς. Η οικειότητα που αναδύθηκε από τις πρώτες μας κουβέντες, σφράγισε την χημεία μας. Όταν δε με ένα κλείσιμο του ματιού με πήρε από το χέρι και μου σιγοψιθύρισε «Πάμε να φύγουμε από εδώ», ήμουν σίγουρος πως ο Παράδεισος είχε ανοίξει τις πύλες του για μένα. Δεν άντεχα την προσμονή για να φύγουμε από τον χώρο του Πανεπιστημίου. Έπρεπε η δίψα μου να ικανοποιηθεί άμεσα. Πιο τολμηρός πια, έσπρωξα την πρώτη πόρτα που βρήκα και  παρ έσυρα  τα φιλήδονα κορμιά μας στο σκοτάδι της πανεπιστημιακής αίθουσας. Το πρώτο μας φιλί, άγριο και παθιασμένο, μας παρέσυρε σε μονοπάτια που δεν έχουν επιστροφή. Έσπρωξα με βία τις καρέκλες στο πλάι και τα σώματα μας κύλησαν στο πάτωμα διψώντας το ένα για το άλλο. Και εκεί που ο πόθος μας είχε χτυπήσει κόκκινο  και τα ρούχα μας είχαν κάποια κουμπιά λ...