Διαφορετική Ματιά - Another Look For You - Farklı bir açıdan

🌍 Kıbrıslı Yazarların Dünyaya Açılan 10 Eseri Kıbrıs , yoğun bir tarih, kültürel hafıza ve derin edebiyat geleneğiyle küçük ama güçlü bir ada… Bu topraklar, sınırlarını aşan, sesini dünyaya duyuran yazarlarıyla edebiyat sahnesinde yerini aldı. İngilizce ya da Türkçe yazılmış olsun, bu on eser Kıbrıs’ın sesi oldu ve uluslararası okur ile. Şimdi gelin, on Kıbrıslı yazarın dünya çapında tanınan eserlerini ve onları eserlerinden birkaç anektodu birlikte keşfedelim. 1. The Silent Patient (Sessiz Hasta) – Alex Michaelides Sessizliğin ardındaki çığlık… Alex Michaelides , Kıbrıs’ta doğdu; Cambridge’de İngiliz Edebiyatı, Los Angeles’ta senaristlik eğitimi aldı. Debüt romanı The Silent Patient (Sessiz Hasta) , evinde kocası tarafından vurulan bir ressamın birden sessizliğe gömülmesiyle başlıyor. Psikoterapist Theo Faber, bu sessizliği bozmak için mücadeleye girer. Gerilim yüklü, zihin oyunlarıyla örülü bu kitap, dünya çapında ses getirdi: uzun süre New York Times listesinde kaldı,...

Bir yil önce, bunu yazdım: ( To read it in Greek or English press the link below  http://anotherlookforyou.blogspot.com/2024/07/20-july-1974.html) 20 Temmuz 1974 ; doğduğum ,  büyüdüğüm ve yaşadığım ada olan Kıbrıs’ın yakın tarihindeki en trajik tarihlerinden biridir. Bugün   bu acı dolu yıl dönümünün üzerinden 50 yıl geçti.  O gün  Türkiye’nin Kıbrıs’a acımasızca  askeri  müdahale  yaptığı  ve adanın %37’sini yasa dışı bir şekilde işgal ettiği gün dür . O zaman neredeyse 5 yaşındaydım ama o günleri ,  işgali ve sonrasındaki ilk yılları oldukça iyi hatırlıyorum.  İlk geceyi yaklaşık otuz kişilik ailemizle birlikte   vaftiz babamın evinde   üst kata çıkan kapalı merdivende uyuyarak geçirdiğimizi hatırlıyorum. Erkeklerin havalı bir tüfekle salondaki camdan dışarıya baktıklarını hatırlıyorum. Rüzgarla sürüklenip bizim tarafa geçen   ama zaten ölmüş olan bi r  Türk paraşütçü nün  hikay esini  de sık sık duy...

Πόσα αστέρια να βάλεις στον πόνο, στην οδύνη και στην τραγική ιστορία ενός τόπου και των ανθρώπων του; Η ποιητική γλώσσα της Κωνσταντίας μεταφέρει με πόνο ψυχής τα όσα έζησαν και ακόμη ζουν οι οικογένειες των αγνοουμένων της Κύπρου, από τις διακοινοτικές ταραχές, το πραξικόπημα, την εισβολή σε μια χώρα που μόνο πικρία τους έχει δώσει. Οι γυναίκες του τόπου αυτού σαν τραγικές φιγούρες που για χρόνια κρατούσαν τις φωτογραφίες των αγαπημένων τους σε κάθε εκδήλωση που πιθανόν να τους έδινε κάποιες απαντήσεις, μαριονέτες σε επίδοξους πολιτικούς σκοπούς, πιόνια σε γεωπολιτικά παιχνίδια εξουσίας, ψάχνουν το γιατί σε οιωνούς και παραδόσεις και πιθανά τους λάθη, κουβαλώντας μέχρι το τέλος της ζωής τους ενοχές που δεν είναι δικές τους. Αθώα θύματα μιας Πικρίας Χώρας!  Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο:  - Εβάρεσεν. - Ψυχοµασσιεί. - Αντελλοσσιάζεται. - Παλλιώνει µε τον Χάρον. - Αντζελοθωρεί. - Βαρκαρίζει. - Σιωπάτε! Εν ήρτεν η ώρα της ακόµα. Στην τελευταία της νύχτα στ...

Τον Δεκέμβριο του 2017, έλαβα μέρος σε ένα διαγωνισμό συγγραφής διηγήματος. Το θέμα ανακοινώθηκε σε συγκεκριμένη ημερομηνία και υπήρχε περιθώριο μόνο 24 ώρες για να υποβάλεις το διήγημα σου. Και να χρησιμοποιήσεις μόνο 100 λέξεις. Το έκανα όπως και συνολικά 1267 διηγήματα που υποβλήθηκαν. Το δικό μου είχε την τύχη να επιλέγει στα 50 που συμπεριλήφθηκαν σε ebook. Σας το παραθέτω πιο κάτω και στο τέλος μπορείτε να βρείτε τον σύνδεσμο όπου μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν όλο το ebook! Όρκος Να περάσεις την εκκλησία και να στρίψεις δεξιά. Στο τέλος του δρόμου είναι το σπίτι μας. Να πας κατευθείαν στην πίσω πλευρά και από την πόρτα της κουζίνας όλο ευθεία μέσα από το περιβόλι με τις πορτοκαλιές θα βρεις το παλιό πηγάδι που στέρεψε και το έχουμε κλείσει. Άνοιξε το και ψάξε στα πλάγια για ένα άνοιγμα. Εκεί θα βρεις ένα μπουκάλι. Αν ο πατέρας σου κατάφερε να επιστρέψει θα μας άφηνε μήνυμα εκεί. Ορκίσου μου ότι μόλις ανοίξουν τα σύνορα θα τρέξεις κατευθείαν. Θέλω να ξέρω. Δεν αντέχω άλλο να κ...

Enough about useless celebrations for events that served nothing good. It's one thing to study history, learn the facts, analyse them, check all the available resourses, and it's another thing to just celebrate the events without getting no knowledge from it. Education should be about learning from the mistakes of the past, about building briges that lead to peace, prosperous and meaningful future, happy and exiting present and making this planet a heaven from all human kind (and not expecting to find it in the after life). Enough about symbols that only create hate, instead of spreading love. A cross, a flag, a church, a mosque, a half-moon, these are just man created symbols and even if we don't believe in them, we should respect each others believes and certainly it's not a reasson to kill someone i.e. if he tries to pull down your flag. NO piece of cloth, wood, metal or whatever other material can be more important than human life. We should respect and appreciat...

Απνευστί το διάβασα, γνωρίζοντας ήδη την ιστορία αφού την είχα δει στο θεατρικό της ταξίδι ως Τζεμαλιγιέ, χωρίς να χάσω ούτε στιγμή το ενδιαφέρον! Η Κωνσταντία έχει μια αμεσότητα στους χαρακτήρες της που σε κάνουν να νοιώθεις οικεία μαζί τους έστω κι αν απέχεις χιλιόμετρα από την ιδιοσυγκρασία τους! Ιστορίες γεμάτες με πόνο από μια Κύπρο γεμάτη άκλειστες πληγές, αλλά και την ψυχή αυτού του τόπου που ψάχνει γιατρειά στην ανθρωπιά του που κοιμάται και περιμένει την άνοιξη για να ξαναγεννηθεί! ΠΕΡΙΛΗΨΗ Δεκατρείς γυναίκες, µε κοινό παρονοµαστή τον σκοτεινό Δεκέµβρη του 1963 που οδήγησε στις διακοινοτικές ταραχές και στη χάραξη της Πράσινης Γραµµής που χώρισε τη Λευκωσία στα δύο, µιλούν για εκείνες τις στιγµές που συγκλόνισαν τον κόσµο τους. Της µίας ο άντρας δεν µπορεί να ανασάνει πνιγµένος στις αµαρτίες του, της άλλης γυρίζει µέσα στον τάφο χωρίς να µπορεί να ησυχάσει, η τρίτη κλαίει για τις άγριες αγκινάρες που της στέρησε ο πόλεµος, η τέταρτη µιλά για τη νύχτα που ...

Μια δράση για την ειρήνη: Την ερχόμενη Κυριακή, 30 Οκτωβρίου βγάζουμε selfie με το ηλιοβασίλεμα στο background (ώρα ηλιοβασιλέματος 4 54 χειμερινή ώρα / 5 54 καλοκαιρινή ώρα) Ανεβάζουμε στη συνέχεια την φωτογραφία στο λογαριασμό μας στο Facebook or/and Instagram or/and Twitter) κάνουμε tag την τοποθεσίας και γράφουμε το μήνυμα: Μας χωρίζει ο χρόνος μας ενώνει η ελπίδα/ Zamanla Bölündük Umutta Birleşik /Divided by time united by hope. Στόχος μας να έχουμε 1000 διαφορετικά posts από κάθε άκρη του νησιού. Χρησιμοποιούμε επίσης το #UnitedByTime. This Sunday 30th of October we take a selfie with the sunset as a background (sunset time on Sunday 4 54 winter time/5 54 summer time). We upload the picture on our Facebook or/and Instagram or/and Twitter account and we tag the location that the picture was taken . We write the slogan Μας χωρίζει ο χρόνος μας ενώνει η ελπίδα/ Zamanla Bölündük Umutta Birleşik /Divided by time united by hope. We also use the #UnitedByHope. Our aim is ...

Το Λεμεσιανό Καρναβάλι έχει καταγεγραμμένη ιστορία πέραν των 120 χρόνων, ενώ τα ίχνη του χάνονται μέσα στους αιώνες. Σήμερα, το Καρναβάλι γιορτάζεται στη Λεμεσό από ανθρώπους όλων των κοινωνικών τάξεων, ενώ παράλληλα προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες από όλες τις πόλεις, γεγονός που το καθιστά τη μεγαλύτερη αστική γιορτή, όχι μόνο της Λεμεσού, αλλά και ολόκληρης της Κύπρου. Παρόλη την πάροδο των χρόνων, το Καρναβάλι δεν έπαψε ποτέ να συγκινεί και να ενθουσιάζει τους κατοίκους της Λεμεσού, αφού συνδυάζει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον ευχάριστο χαρακτήρα τους, την έφεση τους στην τέχνη, τη σάτιρα, το τραγούδι και το χορό, καθώς και την αγάπη τους για το γλέντι και τη διασκέδαση. Στη διάρκεια της ιστορίας του, το Λεμεσιανό Καρναβάλι πέρασε μέσα από διάφορα στάδια: περιόδους ύφεσης, αλλά και ακμής, ενώ η πορεία του ήταν πάντοτε συνδεδεμένη με την τύχη της ίδιας της πόλης, αλλά και της Κύπρου ευρύτερα. Ωστόσο, παρά τη μεγάλη σημασία που έχει το Καρναβάλι για τη Λεμεσ...