We all need love! More than food!
Posts
Αργοπεθαίνει (Muere lentamente) - Πάμπλο Νερούδα
Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει το βήμα του, όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει. Αργοπεθαίνει όποιος έχει την τηλεόραση για μέντορα του Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη της συγκίνησης αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια, που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο, που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και στα συναισθήματα. Αργοπεθαίνει όποιος δεν "αναποδογυρίζει το τραπέζι" όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του, για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω απο ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για μια φορά στη ζωή του, να ξεγλιστρήσει απ' τις πανσοφές συμβουλές. Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, ...
Εχει ο καιρός γυρίσματα ...
Εχουμε πια μπει στον Μάη, πέρασε και το Πάσχα, πιο λιτά από άλλες χρονιές αλλά η ζωή συνεχίζεται. Για κάποιους όπως παλιά για τους περισσότερους όμως πιο δύσκολα. Είδα ψες το βράδυ λίγο ειδήσεις κάτι που δεν το συνηθίζω και όπως ήταν αναμενόμενο υπήρχε ρεπορτάζ για το πως αντιμετωπίζει ο κόσμος την κρίση. Και εκεί που περίμενα να ξεκινήσει το κατηγορητήριο, οι άνθρωποι με εξέπληξαν με την θετικότητα και την απλότητα τους! Νάχουμε ένα πιάτο φαγητό λέγανε και όλα τα άλλα δεν χρειάζονται! Κάνουμε περικοπές στα αχρείαστα και κοιτάμε να έχουμε τα βασικά, και η ζωή είναι απλή και όμορφη από μόνη της! Δεν χρειάζεται ακριβά αξεσουάρ και πολυτέλειες για να περνάς όμορφα! Έχουμε ακόμη να δούμε και να περάσουμε πολλά! Ομως θα το παλέψουμε κι ας φωτίσει ο θεός αυτούς που διοικούν να πέρνουν τις σωστές αποφάσεις και να κοιτάνε το γενικό καλό και όχι το καλό της δικής τους τσέπης! Γιατί η απληστία δεν μένει ατιμώρητη από την θεία δίκη, έστω κι αν η ανθρώπινη "δίκη" την ευνοεί!
Ayia Napa Monastery
A look at the past in a very modern summer resort! Η Αγία Νάπα είναι κωμόπολη της Κύπρου στην Επαρχία Αμμόχωστου και ανεξάρτητος δήμος από το 1986. Βρίσκεται πιο ανατολικά από το Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια. Λόγω των αμμωδών παραλιών της είναι δημοφιλέστατος τουριστικός προορισμός. Το όνομα Αγία Νάπα προέρχεται από ομώνυμο μοναστήρι που κατά την Ενετική κατοχή βρισκόταν στο κέντρο της πόλης.Το όνομα ‘Αγία Νάπα’ σημαίνει ‘Άγιο δάσος’. Η περιοχή πήρε την ονομασία της από την ‘Εικόνα της Παναγίας της Νάπης’, δηλαδή της Αγίας του Δάσους, και για συντομία ονομάστηκε ‘Αγία Νάπα’. Πηγή: Βικιπαίδεια Αγία Νάπα Για να επισκεφτείτε την σελίδα του δήμου!
ΕΛΕΩΝΟΡΑ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗ - ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΤΩΡΑ
Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μετακομίζει και μας καλεί με ένα νέο CD με 14 τραγούδια. Κρατάει ό,τι έχει αγαπήσει, το βάζει σε κούτες, καλά φυλαγμένο και προσεγμένο, αλλά πηγαίνει στο παρακάτω, επιλέγοντας ήχο, τρόπο και παρέα και φτιάχνει το τρίτο studio album με εντελώς νέα υλικά, σε καινούρια γειτονιά αλλά ξεπακετάροντας και κρατώντας ό,τι την έχει χαρακτηρίσει μέχρι σήμερα. Ο Γιάννης Ζουγανέλης γράφει για πρώτη φορά τραγούδι για την Ελεωνόρα με τους στίχους της Sunny Μπαλτζή . Ο Φίλιππος Πλιάτσικας που ήταν εκεί ακόμα και στο πρώτο album της γράφει ένα τραγούδι για την μετακόμιση σε στίχους της Πηγής Κωνσταντίνου . Ο Θέμης Καραμουρατίδης και ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος γράφουν 4 καινούρια τραγούδια, κομμένα και ραμμένα ειδικά για την Ελεωνόρα. Και έρχονται καινούριοι φίλοι και καινούριοι άνθρωποι να μπουν στην ζωή της. Η Μαρία Παπαγεωργίου, ο Σταύρος Σταύρου και ο Μίνως Θεοχάρης. Και ένας άνθρωπος που κρατάει το κλειδί βάζωντας σε αυτήν την ιστορία λόγ...
ΓΕΥΣΗ ΑΜΑΡΤΙΑΣ
Ένοιωσα την καρδιά μου να κτυπά ξέφρενα από την πρώτη στιγμή που ανταλλάξαμε ματιές, αλλά την στιγμή που μας σύστησαν οι κοινοί μας γνωστοί πρέπει να έσπασα το ρεκόρ Γκίνες σε καρδιακούς σφυγμούς. Η οικειότητα που αναδύθηκε από τις πρώτες μας κουβέντες, σφράγισε την χημεία μας. Όταν δε με ένα κλείσιμο του ματιού με πήρε από το χέρι και μου σιγοψιθύρισε «Πάμε να φύγουμε από εδώ», ήμουν σίγουρος πως ο Παράδεισος είχε ανοίξει τις πύλες του για μένα. Δεν άντεχα την προσμονή για να φύγουμε από τον χώρο του Πανεπιστημίου. Έπρεπε η δίψα μου να ικανοποιηθεί άμεσα. Πιο τολμηρός πια, έσπρωξα την πρώτη πόρτα που βρήκα και παρ έσυρα τα φιλήδονα κορμιά μας στο σκοτάδι της πανεπιστημιακής αίθουσας. Το πρώτο μας φιλί, άγριο και παθιασμένο, μας παρέσυρε σε μονοπάτια που δεν έχουν επιστροφή. Έσπρωξα με βία τις καρέκλες στο πλάι και τα σώματα μας κύλησαν στο πάτωμα διψώντας το ένα για το άλλο. Και εκεί που ο πόθος μας είχε χτυπήσει κόκκινο και τα ρούχα μας είχαν κάποια κουμπιά λ...