Posts

Μια ιστορία λυπητερή, όχι και τόσο λυπητερή - Χόρχε Μπουκάι

Image
Διαβάζοντας το σιγοτραγουδούσα τους πιο κάτω στίχους και ξαφνικά μου έβγαζε νόημα το ότι η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει... "Και οι άνθρωποι φεύγουν και εμείς δεν αντιδράμε μάθαμε να ξεχνάμε και να μένουμε μόνοι... Μα η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει να το θυμάσαι μικρή μου καρδιά η καρδιά πονάει πάντα όταν ψηλώνει πάντα..."  (Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος) Περίληψη   «Δεν μπορούσα να φανταστώ χειρότερο πράγμα. Να ξεριζώνεις ένα αγκάθι για να μπορέσεις να μείνεις ζωντανός, και μετά να συνειδητοποιείς πως ναι μεν δεν νιώθεις πόνο χωρίς το αγκάθι, αλλά δεν νιώθεις ούτε την καρδιά σου… Τα μάτια μου θόλωσαν και ήμουν έτοιμη να βάλω τα κλάματα.»  Όταν η απόμακρη και αντικοινωνική γιαγιά αρρωσταίνει και έρχεται να εγκατασταθεί στο σπίτι, η μικρή Σοφία και η μαμά της υποφέρουν από την κακότροπη ηλικιωμένη και η ζωή τους δυσκολεύει. Μα τι έχει πάθει αυτή η γιαγιά και φέρεται έτσι; Τι της έχει συμβεί και μισεί τους πάντες και τα πάντα; Μετά από λίγες εβδο...

Φωνές από Χώμα - Κωνσταντία Σωτηρίου

Image
Απνευστί το διάβασα, γνωρίζοντας ήδη την ιστορία αφού την είχα δει στο θεατρικό της ταξίδι ως Τζεμαλιγιέ, χωρίς να χάσω ούτε στιγμή το ενδιαφέρον! Η Κωνσταντία έχει μια αμεσότητα στους χαρακτήρες της που σε κάνουν να νοιώθεις οικεία μαζί τους έστω κι αν απέχεις χιλιόμετρα από την ιδιοσυγκρασία τους! Ιστορίες γεμάτες με πόνο από μια Κύπρο γεμάτη άκλειστες πληγές, αλλά και την ψυχή αυτού του τόπου που ψάχνει γιατρειά στην ανθρωπιά του που κοιμάται και περιμένει την άνοιξη για να ξαναγεννηθεί! ΠΕΡΙΛΗΨΗ Δεκατρείς γυναίκες, µε κοινό παρονοµαστή τον σκοτεινό Δεκέµβρη του 1963 που οδήγησε στις διακοινοτικές ταραχές και στη χάραξη της Πράσινης Γραµµής που χώρισε τη Λευκωσία στα δύο, µιλούν για εκείνες τις στιγµές που συγκλόνισαν τον κόσµο τους. Της µίας ο άντρας δεν µπορεί να ανασάνει πνιγµένος στις αµαρτίες του, της άλλης γυρίζει µέσα στον τάφο χωρίς να µπορεί να ησυχάσει, η τρίτη κλαίει για τις άγριες αγκινάρες που της στέρησε ο πόλεµος, η τέταρτη µιλά για τη νύχτα που ...

ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ - ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ - ΜΟΧΑΜΕΝΤΟΥ ΟΥΛΝΤ ΣΛΑΧΙ

Image
Ένα είναι σίγουρο. Ότι δεν έχω ξαναδιαβάσει τέτοιο βιβλίο. Και τι εννοώ; Πρόκειται για το ημερολόγιο του συγγραφέα ο οποίος βρίσκεται ακόμη φυλακισμένος στο Γκουανταναμό, τις φυλακές των Η.Π.Α. μέσα στην στρατιωτική τους βάση, που βρίσκεται στην Κούβα. Ο Σλάχι βρίσκεται εκεί από το 2002 και πολλά πράγματα που έχει γράψει στο ημερολόγιο του, έχουν λογοκριθεί και εμφανίζονται στο βιβλίο ως μαύρα κενά ή μαύρες γραμμές. Απαλοιφές ονομάτων και αντωνυμιών που καθορίζουν το φύλο των ατόμων και άλλων πληροφοριών που η Αμερικανική κυβέρνηση θεωρεί απόρρητες. Σε ένα σημείο του βιβλίου φτάνει σε 6,5 σελίδες γεμάτες με μαύρες γραμμές. Παρόλα αυτά το βιβλίο είναι ευάγνωστο και υπάρχουν αρκετές υποσημειώσεις από τον επιμελητή για να καταλάβεις τα πάντα. Είναι ένα βιβλίο που σίγουρα σε προβληματίζει για το που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος σε ακρότητες, κακοποίηση και απανθρωπιά. Για το ποιος φταίει για την τρομοκρατία τελικά; Αν οι καλοί είναι τελικά οι κακοί και αντίστροφα; Η εξουσία μπορεί ν...

Cyprus -Κύπρος - Kıbrıs - Divided by time united by hope

Image
Μια δράση για την ειρήνη: Την ερχόμενη Κυριακή, 30 Οκτωβρίου βγάζουμε selfie με το ηλιοβασίλεμα στο background (ώρα ηλιοβασιλέματος 4 54 χειμερινή ώρα / 5 54 καλοκαιρινή ώρα) Ανεβάζουμε στη συνέχεια την φωτογραφία στο λογαριασμό μας στο Facebook or/and Instagram or/and Twitter) κάνουμε tag την τοποθεσίας και γράφουμε το μήνυμα: Μας χωρίζει ο χρόνος μας ενώνει η ελπίδα/ Zamanla Bölündük Umutta Birleşik /Divided by time united by hope. Στόχος μας να έχουμε 1000 διαφορετικά posts από κάθε άκρη του νησιού. Χρησιμοποιούμε επίσης το #UnitedByTime. This Sunday 30th of October we take a selfie with the sunset as a background (sunset time on Sunday 4 54 winter time/5 54 summer time). We upload the picture on our Facebook or/and Instagram or/and Twitter account and we tag the location that the picture was taken . We write the slogan Μας χωρίζει ο χρόνος μας ενώνει η ελπίδα/ Zamanla Bölündük Umutta Birleşik /Divided by time united by hope. We also use the #UnitedByHope. Our aim is ...

Ο ΚΑΦΚΑ ΣΤΗΝ ΑΚΤΗ - Χαρούκι Μουρακάμι

Image
Ένα νεαρό αγόρι, ο Κάφκα Ταμούρα, το σκάει από το σπίτι του και για να ξεφύγει από την εκπλήρωση μιας τραγικής οιδιπόδειας προφητείας και για να αναζητήσει τη μητέρα του και την αδελφή του που έχουν εξαφανιστεί από χρόνια. Ένας αφελής και όχι ιδιαίτερα έξυπνος γέρος, ο Νακάτα, που δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει το σοκ που υπέστη στα παιδικά του χρόνια, αναζητά τον χαμένο εαυτό του. Η αναζήτησή του εν μέρει συμπληρώνει και εν μέρει εξηγεί τη φυγή του Κάφκα. Καθώς οι δρόμοι τους έρχονται ολοένα και πιο κοντά, και γίνεται σταδιακά ξεκάθαρο το γιατί, ο Χαρούκι Μουρακάμι βυθίζει τους αναγνώστες του σ’ έναν κόσμο όπου οι γάτες μιλούν, τα ψάρια πέφτουν απ’ τον ουρανό και τα πνεύματα γλιστρούν έξω από τα σώματα για να κάνουν έρωτα ή να διαπράξουν φόνο. Ένας από τους μεγαλύτερους παραμυθάδες παγκοσμίως στην καλύτερη στιγμή του. ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:   "Μόνον όσοι έχουν υποστεί διακρίσεις μπορούν να κατα λάβουν πόσο πονάει."  "Αυτοί όμως που με αηδιάζουν ...

SCIOLIST: A person who pretends to be knowledgeable and well informed. - ΗΜΙΜΑΘΗΣ

Image
Ημιμάθεια:  η  ελλιπής  γνώση  ενός αντικειμένου, η οποία συχνά δεν γίνεται αντιληπτή ως τέτοια από το ίδιο το άτομο. Η αμάθεια προκαλεί το θράσος , ενώ ο συνετός υπολογισμός τον δισταγμό. (Περικλής από Αθήνα , 490 - 429 π.χ.) . "Η   ημιμάθεια είναι η τρομερότερη μάστιγα της ανθρωπότητας . Τελείως άγνωστη μέχρι την εποχή μας είναι χειρότερη από την πανούκλα , την πείνα , και τον  πόλεμο"   . (Ντοστογιέφσκι ,   Οι Δαιμονισμένοι)   . Για περισσότερα γνωμικά επισκεφτείτε:  http://www.metron-ariston.gr/amathia-2.html

«5 στα πέντε»

Image
Ανυπομονούσε να έρθει η ώρα που θα μπορούσε να βγει στους δρόμους της γειτονιάς, να συναντήσει τους φίλους του για παιχνίδι. Ο μεγαλύτερος του αδελφός,  του είχε μάθει να μετράει μέχρι το εκατό  αλλά δεν ήξερε ακόμη να διαβάζει τους αριθμούς, ούτε στο μεγάλο ρολόι του τοίχου στο καθιστικό μπορούσε να τους αναγνωρίσει, ήξερε μόνο να περιμένει  να δει τον μεγάλο δείκτη να δείχνει το ταβάνι και τον μικρότερο να είναι κοντά στην άλλη άκρη προς τα κάτω, όχι όμως ακριβώς απέναντι, λιγάκι πιο δεξιά,  θα  χρειαζόταν  ακόμη πολύ ώρα   για να ευθυγραμμιστούν.  Όταν οι δείχτες παίρνανε τις θέσεις αυτές,  ήταν η ώρα που άφηναν και τους φίλους του οι μανάδες τους να βγουν για παιχνίδι και μπορούσε και αυτός να τους ακολουθήσει «Εσύ είσαι ο πιο μικρός, δεν πρέπει να κάνεις ότι κάνουν και οι πιο μεγάλοι φίλοι σου» του έλεγε πάντα η μάνα του πριν τον αφήσει να βγει. Μια καθημερινή ιεροτελεστία, μπας και τα είχε ξεχάσει από την προηγούμενη μέρα ή την πάρα...